Dag 13: 11.10 Rapid City, SD/Black Hills Pow Wow en veel presidenten

Vandaag hadden we een rustdag dus een niet al te lang verslag.

In Rapid City kun je de “Wandeling der Presidenten” maken. Deze wordt in het Engels meestal City of Presidents Walking Tour genoemd. Het is een buitenkunstproject in downtown Rapid City, South Dakota, met levensgrote bronzen beelden van bijna alle Amerikaanse presidenten op straat­hoeken in het centrum. Dat stond voor vandaag op het programma. 

Maar wat bleek, dit weekend werd de 37ste Black Hills Pow Wow gehouden.  Officieel He Sapa Wacipi Na Oskate. Het is een grote jaarlijkse Native American culturele bijeenkomst die plaatsvindt in Rapid City, South Dakota.

Het was enorm druk in de stad, verschillende straten waren afgezet omdat er een soort van optocht (het lijkt wel Carnaval) door Main Street ging genaamd de Indigenous Peoples Day-parade.
Maar we vonden toch nog vrij makkelijk een parkeerplek op Main Street, super!

We zijn naar de parade (ik weet niet hoe dat hier heet maar optocht klinkt toch een beetje denigrerend) gaan kijken en het was best leuk.  

Er werd net als in België gigantisch veel snoep gegooid en uiteraard hebben wij daar ook iets van meegenomen. 

Dat snoep neem ik mee naar huis, kan ik in mijn mandje stoppen voor als kinderen aanbellen met Halloween! 

Nadat deze parade afgelopen was zijn we de Wandeling der Presidenten gaan maken. Op iedere 4 hoeken van de straten stonden levensgrote beelden. 

Kijk mij.....samen met Obama ! 

We hebben ze bijna allemaal bekeken maar niet van allemaal een foto gemaakt. We willen niet het risico lopen dat jullie na dit bericht afhaken...........

Dit is zo'n straatje waar je 's avonds in het donker niet doorheen durft te lopen: 

Na een koffie-break bij Starbucks zijn we nog wat boodschappen gaan doen (het bier en de cola waren op en Erik zijn flesje whiskey ook bijna!) waar Erik o.a. geslaagd is voor een aantal polo's. 

Deze koffie was natuurlijk niet voor Erik (jammer van de "c"😉)

Bij thuiskomst zijn we een klein half uurtje in de jacuzzi gaan zitten en nu typ  ik het bericht en Erik maakt collages van de meeste foto's, dit alles met een borreltje binnen handbereik. 

Zo meteen gaan we de koffers herindelen en pakken, morgenvroeg willen we op tijd vertrekken. Dan gaan we weer even naar de staat Wyoming en bezoeken Devils Tower, de wekker is gezet. 

Vanavond hebben we een tweede poging gewaagd om bij Texas Roadhouse te eten, weer een wachttijd van 50 tot 60 min. (het online aanmelden voor de waitinglist gaf een foutmelding). 
Dat vonden we écht te lang, we zijn naar een andere oude bekende gereden...........Olive Garden en het was héérlijk ! 

Tot morgen dan maar weer?