Dag 3: 1.10 Estes Park, Rocky Mountain NP

 YOEHOE, het park is gewoon open ondanks de dreiging van een Federal shutdown ! 

Om 4 uur waren we wakker, dat was voor de wekker. 
We hebben koffie gemaakt (raadt eens wie dat heeft gedaan!) en op de kamer ontbeten met yoghurt, granola (Erik), jus (moi) en ik heb nog een heerlijk Pecan Pie taartje gegeten, zooo lekker. 

Om 5 uur zijn we in het pikkendonker vertrokken en via het Beaver Meadows Entrance station zijn we het park ingereden. Bij het Entrance station zat niemand en ook bij het hokje waar we ons aangeschafte Timed Entry Ticket hadden moeten afgeven zat niemand, ook prima ! 

In het donker reden we de mooie weg (waar we uiteraard toen nog niets van zagen) naar Bear Lake. Er stonden al verschillende auto's en sommige mensen gingen al op pad. Wij niet, we gaan écht niet in het donker door het bos lopen met het gevolg dat we ongeveer een uurtje op de parkeerplek in het donker zaten te wachten. Morgen vertrekken we wat later! 

Toen de zon langzaam op kwam hebben we onze spullen gepakt zijnde de jassen, brrrrr het was koud, de rugzak en just in case mijn wandelstokken. 
Het was er in één woord GEWELDIG !! Zo mooi, zo rustgevend, niet normaal. We hebben heel veel foto's gemaakt, lekker langs het meer gewandeld en daarna zelfs nog het klimmetje naar Nymph Lake gedaan. 
Officieel zouden de meren Dream Lake en Emerald Lake niet bereikbaar zijn vanwege onderhoud aan de trail. Vanwege de shutdown leek het erop dat dát niet het geval was maar dat kunnen we niet officiëel bevestigen.  Maar omdat we er én niet meer op gerekend hadden maar vooral Erik zijn been, besloten we te stoppen na Nymph Lake. 

Het is hier zo mooi !! 

De parkeerplaats was na onze wandelingen om 8.30 uur al helemaal vol, sterker nog, aan het begin van de parkeerplaats stond een parkmedewerker de auto's weg te sturen, die konden er niet eens meer oprijden in de hoop een plaatsje te vinden. Dus alle verhalen over de drukte kloppen écht wel  maar wij hadden er gelukkig geen last van! 

Bij Sprague Lake vonden we gelukkig ook een parkeerplek en we zijn een stukje naar het meer gelopen in de hoop een Moose te zien, die was er uiteraard niet, stel je toch voor dat we zo'n geluk hadden ! 
Fred belde (ik had in één keer weer bereik) en die was in Estes Park op de plek waar wij gisteravond waren. 
Fred vertelde dat er niet veel actie in Moraine Park was (herten) maar wel 2 grote mannetjes met een hoop vrouwtjes bij Cub Lake, daar gingen we na onze koffie break bij Sprague Lake naar toe. 

De mannetjes waren te ver af en dropen ook af dus we zijn omgedraaid en naar de plek gereden waar we 2 jaar geleden véél te dicht bij de herten stonden, ook dit keer hoorden we ze wel maar zagen ze niet. Toch weer een kleine wandeling in de benen.

Omdat we om 4 uur al hadden ontbeten hadden we om 10.30 uur al trek dus we besloten terug te rijden naar Cub Lake waar ik een leuke, rustige picknickplek had ontdekt. 

We zaten heerlijk (vroeg) te lunchen en toen belde Fred weer, hij was nog in Estes Park maar zou naar ons toe komen. We hebben gezellig een 1 1/2 uur samen zitten kletsen en uiteraard vond hij ons tafelkleed leuk (dit keer met Herfst motief, what else). Hij was blij met zijn stroopwafels! 

Hij wilde weer samen met ons Old Fall River road rijden dus nadat we onze auto bij Sheep Lakes hadden geparkeerd reden we met zijn auto de Old Fall River road en daarna nog een groot stuk Trail Ridge Road, het is zo gezellig met Fred! 

Omdat we op tijd in Estes Park wilden zijn omdat we nog heeeel veel foto's moeten nakijken én we misschien Bryan en Sharon nog gaan treffen gingen we op tijd terug naar Sheep Lakes. Daar aangekomen wilden we nog even een foto van ons drieën laten maken en ik zag  in één keer Esther en haar man (sorry weet zijn naam even niet) uit Spaubeek. Ik kén hun helemaal niet maar volg hun USA reisverslag sinds een aantal weken, hoe toevallig is dat ! 

Esther heeft de foto gemaakt en ik heb haar beloofd de link van ons verslag te sturen. 

Het is nu 16.45 uur en we zitten met een borreltje (duhh) in de kamer aan het verslag te werken. Ik typ de boel en ik laat Erik zo "even" de foto's uitzoeken. 

Ik heb Bryan gemaild dat we om 17.30 uur bij de Wapiti Colorado Pub willen gaan eten, misschien hebben ze tijd/zin om mee te gaan. 
We zijn 's avonds nog zo moe dat we later écht niet gaan redden, eens kijken of ze mijn berichtje krijgen en of ze tijd/zin hebben. 

Update: niet lang na mijn bericht krijg ik een reactie, ze waren bij ons hotel. We hebben een half uurtje op het terras gezeten en gezellig bij gekletst. Van Sharon kregen we haar worldfamous monstercookies én zelfgemaakte caramel popcorn en een flesje zelfgemaakt vanille extract, wow ! Thanks a lot Sharon (and Bryan). 

Morgen nog 1 dag Rocky Mountain NP, geen straf, écht niet !