Dag 11: 9.10 Rapid City, SD/Spearfish Canyon en Deadwood

A Mountain goat  kinda day !! Maak de borst maar nat, er volgen heel veel foto's !!

Na weer heerlijk geslapen én ontbeten te hebben gingen we op weg naar het westen en wel naar o.a. Deadwood en Spearfish Canyon Scenic Byway. 

Omdat we iedere dag op tijd vertrekken leek het ons beter om eerst naar Spearfish Canyon te gaan, als je zo vroeg in een plaatsje bent is dat natuurlijk minder leuk. 

De weg via de 90 West is een prima weg, we konden lekker opschieten en de omgeving was heuvelachtig maar mooi. We vonden heel makkelijk de weg 14 A en die is prachtig.

 

Ik had op internet gelezen dat de laatste weken regelmatig Moutain Goats (berggeiten) worden gezien, dat wilden wij ook !!

Na een aantal mijlen gereden te hebben én een stijve nek te hebben van het continue naar links, rechts en naar boven te staren op zoek naar de berggeiten zakte me de moed in mijn schoenen. Het zal toch niet...........

Maar in één keer, nadat we een bord waren gepasseerd waarop stond dat men rekening moest houden met overstekend wild, zag ik ze.........en wel náást de weg, HOERA !!! 

een jonkie ! 

Erik heeft de auto netjes binnen de witte lijnen geparkeerd en we stond écht eerste rang, niet normaal! We hebben enorm veel foto's gemaakt en konden ons geluk niet op. 
Uiteraard gunden we andere mensen dit ook dus met pijn in ons hart reden we door........little did we know! 
Na nog geen 100 meter stonden auto's geparkeerd, dit keer op een soort van parkeerplek (pull out) en daar waren wéér berggeiten, yoehoe !! 

uitgezoomd

Dit keer waren het er 4 en na ongeveer een half uurtje fotograferen zagen we nog een moeder met een kleintje aan de overkant van de weg, zo geweldig. 

Kijk, de herten in Rocky Mountain NP, de pronghorns in Custer State Park, allemaal prachtig en geweldig maar dit...........daar kan niks aan tippen. 
Tijdens al onze bezoeken aan Yellowstone hebben we er pas één keer een door een scope gezien. In Glacier NP hebben we twee keer een witte dot in het gras gezien, meer niet. 

Dit was icing on the cake ! 

We (voornamelijk ik) waren door het dolle heen. 
We zijn doorgereden en toen we weer auto's zagen bleek het om een waterval te gaan, uhhh dat vinden we nu écht niet meer interessant (dachten wij blasé !😉). 
Maar, we spraken met een aardig koppel uit Iowa en die vertelden ons waar we waarschijnlijk een picknick plek konden vinden. Ze hadden gelijk, weer een pareltje om onze koffie te drinken, super ! 

Daarna vroegen we aan Bram om ons naar Deadwood te brengen. We parkeerden de auto bij het bezoekerscentrum, we betaalde $2 om te parkeren en kregen informatie over de bezienswaardigheden. 

De aardige mevrouw begon op een plattegrond aan te wijzen dat er verschillen musea waren (zij wist natuurlijk niet dat wij cultuurbarbaren zijn en normaal gesproken niet naar een museum gaan). Daarna vertelde ze dat er een soort van shoot out te zien was waarbij nep cowboys gaan schieten 😱. Ik heb Erik even voorzichtig in zijn rug geknepen........die aardige mevrouw wist natuurlijk ook niet dat dát nu iets is wat wij ABSOLUUT niet leuk vinden. 

Maar OK, vol goede moed liepen we Deadwood in en na ik dénk 1 minuut zei Erik: "hier houden wij niet van dit is niets voor ons" vlak nadat ik het had gedacht. 
We zijn de hoofdstraat een klein stukje (nog niet de helft) doorgelopen, hebben een paar foto's gemaakt van de wel grappige uithangborden en zijn heel snel weer naar de auto gegaan. 

Het enige leuke in Deadwood was dit t-shirt: 

Er zullen ongetwijfeld heel veel mensen zijn die dit geweldig vinden.........wij niet! 

Maar op ons programma stond iets leuks, een bezoek aan het kerkhof waar Wild Bill Hickok en Calamity Jane begraven lagen:

Speciaal voor onze vriendin Lutgard hebben we $4 dollar betaald (wat een rip-off) om het kerkhof op te mogen om voor haar een paar foto's van het graf van Calamity Jane te maken. 

Daarna reden we naar de friendship Tower/Mount Roosevelt:

De Friendship Tower, ook bekend als de Mount Roosevelt Friendship Tower, is een historisch monument vlak bij Deadwood, South Dakota.
Hier is wat het betekent en waarom het belangrijk is 

De Friendship Tower is een stenen uitkijktoren gebouwd in 1919 op Mount Roosevelt, ongeveer 5 kilometer (3 mijl) ten noorden van Deadwood.

Het is een klein maar indrukwekkend bouwwerk dat uitkijkt over de Black Hills.

De toren werd gebouwd door Seth Bullock, een bekende sheriff, zakenman en vriend van Theodore Roosevelt (de 26e president van de Verenigde Staten).

• Bullock liet de toren bouwen ter ere van hun vriendschap – daarom heet het de Friendship Tower.

• Hij wilde Roosevelt herdenken na diens dood in 1919, als symbool van vriendschap, respect en leiderschap.

• Het was naar verluidt het eerste monument in de VS dat voor Roosevelt werd opgericht.

Vandaag de dag is de toren:

• Een historisch monument (onderdeel van het Black Hills National Forest).

• Een uitkijkpunt waar je een panoramisch uitzicht hebt over de omgeving.

• Een herinnering aan de band tussen twee invloedrijke figuren uit het Wilde Westen en de Amerikaanse geschiedenis.

We hebben de korte wandeling tot bij de toren gemaakt en uiteraard wat foto's gemaakt. 

Daarna was het tijd om weer "naar huis" te gaan. 

Samen met onze nieuwe vrienden, de Pronghorns, die vandaag met 19 stuks waren, hebben wij buiten in de tuin van het hotel ons borreltje gedronken op een heerlijke dag. 

Het is goed vertoeven in South Dakota ! 

Het plan voor morgen: Badlands NP.