Dag 8: 6.10 Custer, SD / Dirtroads

 A pronghorn kinda day ! 

We werden wakker en het had geregend en het was 2 graden. De weersvoorspelling gaf aan dat sneeuw mogelijk was. 
Officieel hadden we de wandeling Cathedral Spires gepland, een zogenaamde moderate wandeling (ik heb liever een easy wandeling maar ja, soms moet het wat pittiger/ingewikkelder) waarbij je vooral in het begin over keien moet klauteren; dat leek ons beiden geen goed idee als al die rotsen nat en misschien wel glad waren.

Snel bedachten we een ander plan, we zouden naar Hill City rijden om de foto van Smokey te maken.

Op weg naar Hill City kom je langs de ingang van Crazy Horse Memorial. Dit stond niet op ons lijstje maar als we er toch langs kwamen konden we wellicht een foto maken. Nou, dat liep even anders, het was vanochtend zo mistig dat we amper het toegangsbord zagen, laat staan het beeld. Voor de geïnteresseerden: 

Men bouwt al meer dan 75 jaar aan het Crazy Horse Memorial in Custer, South Dakota.

Hier zijn de belangrijkste feiten over de bouwgeschiedenis:

• Start van de bouw: 3 juni 1948
  De eerste dynamietlading werd toen tot ontploffing gebracht door beeldhouwer Korczak Ziolkowski samen met leiders van de Lakota-stam, waaronder Chief Henry Standing Bear.

• Huidige stand (2025):
  In 2025 wordt er dus al 77 jaar aan het monument gewerkt.
  Het hoofd van Crazy Horse (ongeveer 27 meter hoog) werd voltooid en onthuld in 1998.
  Sindsdien wordt gewerkt aan het paard en het bovenlichaam, maar de voortgang is langzaam door de enorme schaal en het feit dat het project geen overheidsfinanciering aanneemt.

• Verwachte voltooiing:
  Er is geen officiële einddatum. De voltooiing hangt af van financiering, technologie en weersomstandigheden.

We hebben uiteraard wel een foto gemaakt van het toegangsbord. 

Op ons officiële programma, waar we regelmatig van af kunnen wijken, staan een aantal houten beelden en Smokey is daar één van: 

We besloten via Sylvan Lake het park weer in te rijden. Bij de Lodge hebben we koffie gehaald, het was op dat moment te nat en te koud om koffie onderweg te maken. Ik heb een foto van Sylvan Lake gemaakt, zoals jullie zien was het zo mistig dat je het meer niet eens ziet maar trust me, het lag er wel. 
(update: nadat we de koffie in de auto hadden gedronken klaarde het al een beetje op en zag je al delen van het meer). 

Daarna zijn we nogmaals de Needles Highway scenic drive gereden maar zonder veel foto's te maken.

Het gewijzigde plan was om via de diverse gravel/dirt roads door het park te rijden en op zoek te gaan naar dieren. Nou, die hebben we gevonden, met name heel veel Pronghorns.

Kijk niet hoe (dom) ik op de foto sta maar je ziet wel goed hoe dichtbij deze Pronghorn was

Ik noem een aantal van de dirtroads die we gereden hebben maar geen paniek, er komt aan het einde van de vakantie geen overhoring of kwis, we willen gewoon zelf weten wat we gereden hebben. 
Lower French Creek Road (heen en terug); North Lame Johnny Road (heen en terug); Swint Road, Fischerman Flats Road, Oak Draw Road.

Kijk hoe triest, een naamloos kindje ligt hier begraven sinds 1902

Onderstaand huis(je) hebben gekocht, sorry John, geen opknappertje dit keer! 

Gedurende de ochtend trok de mist op en werd het zelfs op momenten zonnig. Onze weerapp gaf aan dat het 7 graden was met gevoelstemperatuur van 2 graden, dat idee hadden wij niet, we vonden het helemaal niet zo koud. 

Bij het Wildlife Station/Visitor Center, dat overigens gesloten is voor het seizoen, hebben gebruik gemaakt van de picknick tafels. 

Even in de zon van de koffie genieten: 

In Custer aangekomen zijn we even bij het bezoekerscentrum langs geweest; er zijn een aantal wegen (gedeeltelijk) gesloten en we willen morgen via de Iron Mountain Road Scenic Drive naar Rapid City rijden. Die weg willen we tegen de klok in rijden zodat we al een glimp op de Presidenten van Mount Rushmore kunnen werpen. 

We zijn goed geholpen, hopelijk weten we dat morgen nog (we kregen nogal veel info van de mega vriendelijke meneer!).

Erik had intussen de auto van de Sheriff op de foto gezet. 

In Custer staan op heel veel plekken gekleurde bizons. Tsja, je moet ervan houden maar we vonden toch dat we ze op de foto moesten zetten: 

Ons hotel heeft een leuk terras met vuurkorf en gezellige lampjes, helaas is het hier in oktober al te fris om 's avonds nog buiten te zitten maar het ziet er wel gezellig uit: 

Vanavond wilden we gaan eten bij de Mexicaan zo ongeveer tegenover het hotel maar die serveren geen Margarita (?!?), de Mt. Rushmore Brewing Company is (tijdelijk) gesloten, dat werd 'm ook niet. 

Uiteindelijk zijn we weer beland bij de Bugling Bull waar we 2 dagen geleden hebben gegeten. Dit keer hebben we gevraagd om in de Sports Bar te eten (omdat we natuurlijk zo enorm sportief zijn 😉)en dat kon: 

Het was weer een heerlijke dag in het mooie Custer State Park. 

Morgen verlaten we helaas deze fijne plek en reizen door naar Rapid City.

PS:
We hebben de hele dag in de auto de satellietzender Sirius XM opstaan en dit liedje kwam voorbij en dat wilde ik jullie niet onthouden 😛 My Melody of Love.